به عنوان والدین، یکی از اساسی‌ترین آرزوهای ما این است که فرزندمان فردی باشد که بتواند از خود محافظت کند، عزت نفس بالایی داشته باشد و روابط سالمی برقرار کند. ما تمام تلاش خود را می‌کنیم تا او را از خطرات فیزیکی محافظت کنیم؛ دستش را می‌گیریم، اشیاء خطرناک را دور نگه می‌داریم. اما چگونه از مرزهای درونی او که نادیدنی، انتزاعی اما به همان اندازه مهم هستند، محافظت خواهیم کرد؟ قدرت فرزند شما برای گفتن «ایست» در برابر زورگویی یک دوست، لمس ناخواسته یا شوخی‌ای که دوست ندارد، بسیار ارزشمندتر از فرمول‌های ریاضی است که به او یاد می‌دهیم. منبع این قدرت تنها در یک جا نهفته است: در توانایی شناخت و درک احساسات خودش.

کودکی که احساسات خود را می‌شناسد و به آنها اعتماد دارد، مرزگذاری را نه به عنوان یک پرخاشگری، بلکه به عنوان حقی برای محافظت از خود می‌بیند. عقب کشیدن بدنش در برابر یک آغوش ناخواسته، شرکت نکردن در بازی‌ای که دوست ندارد با گفتن «من نمی‌خواهم این را بازی کنم»، یا هشدار دادن با جمله «این مال من است، لطفاً اجازه بگیر» هنگامی که به وسایل شخصی‌اش بدون اجازه دست زده می‌شود، همگی نتیجه این آگاهی درونی است. این کودکان برای راضی نگه داشتن دیگران، نیازها و احساسات خود را نادیده نمی‌گیرند؛ این امر آنها را در زندگی آینده‌شان در برابر سوءاستفاده و روابط سمی مقاوم‌تر می‌کند. آموزش مرزگذاری به فرزندتان، یکی از اساسی‌ترین مهارت‌های زندگی است که نه تنها در کودکی، بلکه در بزرگسالی نیز سلامت روان او را حفظ خواهد کرد. شما می‌توانید نظرات خود را از طریق آدرس ایمیل ما cguhasiptekin@gmail.com با ما به اشتراک بگذارید. به یاد داشته باشید، هر «نه» در واقع یک «بله» قدرتمند است که فرزندتان به خودش می‌گوید.

هشدار حفظ حریم خصوصی (KVKK): ایمیل‌های ارسالی مطابق با قوانین حفظ حریم خصوصی به اشتراک گذاشته نخواهند شد. در صورتی که تمایل به اشتراک‌گذاری دارید، لطفاً به طور جداگانه ذکر کنید.

نکته برای معلمان: می‌توانید در کلاس درس فعالیت‌های «دایره احساسات» را برای درک احساسات و مرزهای یکدیگر توسط دانش‌آموزان ترتیب دهید و با صحبت در مورد اینکه هر کس در برابر یک رویداد چه احساسی داشته است، فرهنگ همدلی و احترام به مرزهای شخصی را توسعه دهید.